Οι θέσεις κάθε άρθρου, με τη βαθμολογία και την αιτιολόγησή τους.
55 αξιολογήσεις
Όλες οι δημοσιευμένες αξιολογήσεις, μαζί με τις ουδέτερες.
Το άρθρο τάσσεται υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, επικρίνοντας τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων και πολιτικών. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, την οποία κατηγορεί ευθέως για την οργάνωση των παρακολουθήσεων και τη μετέπειτα συγκάλυψή τους. Δεν διατυπώνει κάποια άποψη για την οικονομία. Η τεκμηρίωση βασίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία, όπως εισαγγελική ανακοίνωση, ονόματα και δεδομένα από τη δίκη, ωστόσο περιέχει και αρκετές ερμηνείες.
Το κείμενο εστιάζει αποκλειστικά στις υποκλοπές και τους θεσμούς, χωρίς να παίρνει θέση για οικονομικά θέματα, όπως οι φόροι, η αγορά ή η εργασία.
Το κείμενο υπερασπίζεται το κράτος δικαίου και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, καταγγέλλοντας τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων και πολιτικών προσώπων.
Το δημοσίευμα εκφράζει σαφή αντικυβερνητική στάση, καθώς καταλογίζει στην κυβέρνηση ότι οργάνωσε τις παρακολουθήσεις και στη συνέχεια συγκάλυψε την υπόθεση.
Το άρθρο παραθέτει στοιχεία από τη δίκη, συγκεκριμένα ονόματα και την ανακοίνωση του εισαγγελέα. Παρ' όλα αυτά, αρκετά από τα συμπεράσματα που διατυπώνονται βασίζονται σε ερμηνείες.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση και απορρίπτει τις συντηρητικές επιλογές, στηρίζοντας τη συμμετοχή των πολιτών και τη δημοκρατία, χωρίς όμως να αναλύει συγκεκριμένα κοινωνικά δικαιώματα. Στο οικονομικό πεδίο προτείνει λύσεις βασισμένες στην αναδιανομή και την ενίσχυση του ρόλου του κράτους, αν και η αναφορά αυτή παραμένει σύντομη. Παράλληλα, εκφράζει προσωπικές απόψεις και περιλαμβάνει αναφορές σε γεγονότα χωρίς να παραθέτει συγκεκριμένες πηγές ή ακριβή στοιχεία.
Το κείμενο προτείνει ως διέξοδο την αναδιανομή και τη δημόσια ανασυγκρότηση, στηρίζοντας την ισχυρή κρατική παρέμβαση. Η αναφορά αυτή είναι σύντομη και δεν αναπτύσσεται εκτενώς.
Το κείμενο στηρίζει τη δημοκρατία και τη συλλογική δράση των πολιτών, ενώ απορρίπτει τις συντηρητικές και αυταρχικές λύσεις. Ωστόσο, δεν εκφράζει σαφείς θέσεις για επιμέρους κοινωνικά ζητήματα.
Η κριτική προς την κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα έντονη. Το άρθρο την περιγράφει ως καθεστώς που βρίσκεται απέναντι στην πλειοψηφία και κάνει λόγο για αποδοκιμασία της στις δημοσκοπήσεις.
Πρόκειται για άρθρο άποψης με γενικές πολιτικές κρίσεις. Γίνεται αναφορά σε γεγονότα, όπως οι μαζικές διαδηλώσεις, χωρίς όμως να παρέχονται συγκεκριμένες πηγές ή ακριβή στοιχεία.
Το κείμενο επικεντρώνεται στην ακρίβεια και στην ασκούμενη πολιτική, χωρίς να αναπτύσσει θέσεις για κοινωνικά δικαιώματα ή παραδόσεις. Στο οικονομικό πεδίο, ασκεί έντονη κριτική στους έμμεσους φόρους, στους χαμηλούς μισθούς και στο κόστος στέγασης, ζητώντας προστασία του εισοδήματος χωρίς ωστόσο να παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αναδιανομής. Παράλληλα, η στάση απέναντι στην κυβέρνηση είναι απόλυτα αρνητική, καθώς της αποδίδει συνολική αποτυχία και έλλειψη προοπτικής. Η τεκμηρίωση παραμένει περιορισμένη, αφού βασίζεται σε γενικές εκτιμήσεις και σε ελάχιστες συγκεκριμένες αναφορές, χωρίς αριθμητικά στοιχεία ή πηγές.
Το κείμενο ζητά την προστασία του διαθέσιμου εισοδήματος. Επικρίνει τους έμμεσους φόρους και εστιάζει στην πίεση που δέχονται οι πολίτες από τους χαμηλούς μισθούς και το υψηλό κόστος στέγασης.
Δεν υπάρχει κάποια τοποθέτηση για ατομικά δικαιώματα ή για παραδοσιακές αξίες. Το κείμενο ασχολείται αποκλειστικά με την ακρίβεια και την κυβερνητική πολιτική.
Η κριτική προς την κυβέρνηση είναι ευθεία και καθολική. Την παρουσιάζει ως διαρκές βάρος για την κοινωνία και υποστηρίζει ότι στερεί κάθε προοπτική.
Γίνεται αναφορά μόνο σε ένα συγκεκριμένο μέτρο. Λείπουν τα συγκεκριμένα στατιστικά στοιχεία και οι πηγές, με αποτέλεσμα να κυριαρχούν οι γενικές διαπιστώσεις.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ευθέως για ευθύνες και συγκάλυψη σε σκάνδαλο. Παράλληλα, τάσσεται ήπια υπέρ της κρατικής βοήθειας, ζητώντας οι ενισχύσεις να στηρίζουν πραγματικά τους αγρότες. Αν και αναφέρεται σε θεσμούς και διαδικασίες της Βουλής, οι σοβαρότερες κατηγορίες δεν συνοδεύονται από επίσημα έγγραφα ή συγκεκριμένες πηγές. Τέλος, δεν εκφράζεται κάποια άποψη για κοινωνικά ζητήματα.
Το κείμενο ζητά οι ενισχύσεις να κατευθύνονται στην πραγματική στήριξη των αγροτών και όχι στην εξυπηρέτηση του κόμματος. Η θέση αυτή δείχνει μια ήπια προτίμηση υπέρ της κρατικής βοήθειας.
Δεν υπάρχει καμία τοποθέτηση για κοινωνικά δικαιώματα ή παραδόσεις. Το άρθρο επικεντρώνεται αποκλειστικά σε θέματα διαφάνειας και πολιτικής ευθύνης.
Ο συντάκτης ασκεί έντονη και συνεχή κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ανοιχτά τόσο για την υπόθεση όσο και για προσπάθεια συγκάλυψης.
Γίνεται αναφορά σε θεσμικά όργανα και σε συγκεκριμένες διαδικασίες της Βουλής. Ωστόσο, οι βαρύτερες κατηγορίες παραμένουν χωρίς παραπομπές σε έγγραφα ή συγκεκριμένες πηγές.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, καταλογίζοντάς της ανικανότητα, αδιαφορία και αυταρχισμό. Παράλληλα, τάσσεται υπέρ των αγροτικών κινητοποιήσεων και ζητά κρατικό σχεδιασμό για την παραγωγή, χωρίς όμως να προτείνει ακραίες λύσεις. Οι ισχυρισμοί του παραμένουν σε γενικό επίπεδο, καθώς δεν παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία ή πηγές.
Το κείμενο κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ευνοεί λίγα ιδιωτικά συμφέροντα και ότι δεν διαθέτει σχέδιο για την παραγωγή. Υποστηρίζει την ανάγκη για κρατικό σχεδιασμό και οικονομική στήριξη των αγροτών.
Ο συντάκτης τάσσεται υπέρ των αγροτικών κινητοποιήσεων και ζητά ουσιαστικό διάλογο. Παράλληλα, καταδικάζει την αστυνομική βία και την ποινικοποίηση των διαμαρτυριών.
Η κριτική προς την κυβέρνηση είναι διαρκής και ιδιαίτερα οξεία. Την κατηγορεί ευθέως για ανικανότητα, αδιαφορία, καταστολή και βαθιά απώλεια νομιμοποίησης.
Αν και αναφέρονται γεγονότα όπως μια δικογραφία και διάφορα επεισόδια, λείπουν τα συγκεκριμένα στοιχεία, τα ονόματα, οι αριθμοί και οι σχετικοί σύνδεσμοι. Έτσι, η τεκμηρίωση παραμένει σε χαμηλό επίπεδο.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ευθέως για υπονόμευση της δημοκρατίας. Παράλληλα, εκφράζει καθαρά προοδευτικές κοινωνικές θέσεις με αίτημα για δημοκρατικές εγγυήσεις, καθώς και σαφή υποστήριξη σε οικονομικές πολιτικές αναδιανομής και ισχυρού κράτους υπέρ των πολιτών. Η τεκμηρίωση παραμένει μερική, καθώς περιλαμβάνει αναφορές σε έρευνες γνώμης και σε ένα βιβλίο χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία ή πηγές.
Το άρθρο τάσσεται καθαρά υπέρ του ενεργού ρόλου του κράτους στην οικονομία. Ζητά συγκεκριμένα «βήματα αναδιανομής» (παράγραφος p15) και ένα «κράτος υπέρ των πολιτών» (παράγραφος p15).
Το κείμενο εκφράζει σαφή προοδευτική και πλουραλιστική θέση. Καταγγέλλει ότι «υπονομεύει τη δημοκρατία» (παράγραφος p15) και ζητά ρητά «δημοκρατικές εγγυήσεις» (παράγραφος p15).
Η τοποθέτηση απέναντι στην κυβέρνηση είναι έντονα επικριτική. Χαρακτηρίζει την εξουσία ως «καθεστώς Μητσοτάκη» (παράγραφος p4) και επικρίνει το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» (παράγραφος p15).
Η τεκμηρίωση είναι περιορισμένη. Το άρθρο αναφέρει απλώς ότι «παρουσιάστηκε ένα βιβλίο» (παράγραφος p8) και επικαλείται «έρευνες κοινής γνώμης» (παράγραφος p11), χωρίς όμως να παραθέτει αριθμητικά δεδομένα ή σαφείς πηγές.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση και απορρίπτει τις πολιτικές λιτότητας καθώς και τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, δεν λαμβάνει θέση σε κοινωνικά ζητήματα, ενώ η τεκμηρίωση παραμένει περιορισμένη, καθώς ο ίδιος ο συντάκτης αναφέρει ότι συμπληρώνει κενά χωρίς να παραθέτει συγκεκριμένες πηγές ή έγγραφα.
Το κείμενο επικρίνει τη νεοφιλελεύθερη βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντιτίθεται στις πολιτικές λιτότητας, υποστηρίζοντας οικονομικές θέσεις προστασίας απέναντι στους κανόνες της αγοράς.
Το κείμενο εστιάζει στη διαφθορά και στους θεσμούς. Δεν εκφράζει άποψη για ατομικά δικαιώματα, παραδόσεις ή κοινωνική ομοιογένεια, καθώς η κριτική στη διαφθορά δεν συνιστά από μόνη της τοποθέτηση σε κοινωνικά θέματα.
Ο συντάκτης ασκεί δριμεία κριτική στην ελληνική κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις και κατηγορώντας την ευθέως για εκτεταμένες απευθείας αναθέσεις.
Η τεκμηρίωση είναι περιορισμένη. Ο συντάκτης παραδέχεται ανοιχτά ότι συμπληρώνει κενά στην αφήγηση, ενώ αναφέρει παραδείγματα χωρίς να τα συνοδεύει από έγγραφα ή συγκεκριμένες πηγές.
Το άρθρο χρησιμοποιεί ειρωνικό τόνο για να υποστηρίξει τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ ασκεί έντονη κριτική στα μνημόνια και στη σημερινή κυβέρνηση. Παράλληλα, τάσσεται υπέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων και της προστασίας των εργαζομένων, χωρίς ωστόσο να προτείνει ακραίες οικονομικές λύσεις. Για να στηρίξει τις θέσεις του, παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία και γεγονότα, αν και βασίζεται αρκετά σε έντονη ρητορική χωρίς εξωτερικές πηγές.
Απορρίπτει τις πολιτικές λιτότητας και τα μνημόνια, ζητώντας ενίσχυση των μισθών, συλλογικές συμβάσεις και προστασία της δημόσιας περιουσίας.
Υποστηρίζει μια ανθρωπιστική προσέγγιση στο προσφυγικό ζήτημα και τάσσεται υπέρ μιας λύσης με σύνθετη ονομασία, απορρίπτοντας τις εθνικιστικές θέσεις.
Ασκεί δριμεία κριτική στη σημερινή κυβέρνηση, αποδίδοντάς της ευθύνες για την ακρίβεια, τις υποκλοπές, το δυστύχημα στα Τέμπη και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών.
Αναφέρει συγκεκριμένους αριθμούς, πραγματικά περιστατικά και αποσπάσματα από βιβλίο, ωστόσο δεν παραθέτει εξωτερικές πηγές και καταφεύγει συχνά σε ρητορικά σχήματα.
Το κείμενο εκφράζει σαφείς προοδευτικές θέσεις και επικεντρώνεται στα προβλήματα της φτώχειας και των ανισοτήτων. Ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, ωστόσο δεν παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του.
Παρουσιάζει την ακρίβεια και την κοινωνική ανισότητα ως βασικά ζητήματα και ζητά πολιτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους.
Το άρθρο τάσσεται υπέρ μιας προοδευτικής πολιτικής κατεύθυνσης και καταδικάζει τον ρατσισμό, καθώς και ακροδεξιές συμπεριφορές.
Ασκεί άμεση και οξύτατη κριτική στην κυβέρνηση, καταλογίζοντάς της ότι αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της.
Γίνεται αναφορά σε γνωστά προβλήματα και υποθέσεις, χωρίς όμως να παρατίθενται συγκεκριμένα αριθμητικά δεδομένα ή πηγές, με αποτέλεσμα η τεκμηρίωση να παραμένει αδύναμη.
Το άρθρο παίρνει σαφή θέση υπέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων, των μειονοτήτων και της καταπολέμησης της ισλαμοφοβίας. Στο οικονομικό πεδίο, προβάλλει θετικά την αναδιανομή του πλούτου, την επιβολή φόρων στους πλουσίους και την παροχή δωρεάν δημόσιων υπηρεσιών. Παράλληλα, ασκεί σύντομη αλλά ευθεία κριτική στη Δεξιά και την κεντρική κυβέρνηση. Η τεκμηρίωση περιλαμβάνει συγκεκριμένα πρόσωπα, γεγονότα και πολιτικές προτάσεις, χωρίς όμως να αναφέρει επίσημες πηγές ή αναλυτικά αριθμητικά στοιχεία.
Παρουσιάζει θετικά την αύξηση των φόρων για τους πλούσιους και τις δωρεάν δημόσιες παροχές, στηρίζοντας την αναδιανομή και τον ρόλο του κράτους.
Υποστηρίζει ρητά τα δικαιώματα των τρανς ατόμων, τις μειονότητες και τον αγώνα κατά της ισλαμοφοβίας.
Ασκεί άμεση κριτική στη Δεξιά, σε υπουργό και στην κεντρική κυβέρνηση σχετικά με την αφαίρεση αρμοδιοτήτων.
Αναφέρει συγκεκριμένα ονόματα, ηλικίες, γεγονότα και προγραμματικές θέσεις, αλλά δεν περιέχει πηγές και αριθμητικά δεδομένα.
Το άρθρο καταδικάζει τη διχαστική ρητορική και τον παλιό αντικομμουνισμό, τασσόμενο καθαρά υπέρ του πολιτικού πλουραλισμού. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση και σε συγκεκριμένους υπουργούς της για τοξικό πολιτικό λόγο, βασίζοντας τη θέση του σε πρόσφατα περιστατικά αλλά χωρίς να παραθέτει άμεσες πηγές. Τέλος, δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά σε οικονομικά θέματα.
Το κείμενο δεν περιέχει καμία αναφορά για φόρους, αγορές ή τον ρόλο του κράτους, καθώς επικεντρώνεται αποκλειστικά στη ρητορική και την ιστορία.
Το κείμενο απορρίπτει τον παλιό αντικομμουνισμό και τη διαίρεση των πολιτών, υποστηρίζοντας καθαρά τον πλουραλισμό.
Ασκεί σαφή κριτική στη Νέα Δημοκρατία και σε υπουργούς της, κατηγορώντας τους για τοξικότητα, διχαστικό λόγο και λάθος στρατηγική.
Αναφέρει συγκεκριμένα ονόματα και πρόσφατα περιστατικά, ωστόσο πρόκειται για άρθρο σχολιασμού χωρίς άμεσες παραπομπές σε πηγές.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση, καταγγέλλοντας πρακτικές εξουσίας και επιλογές στην εξωτερική πολιτική. Στα οικονομικά ζητήματα υποστηρίζει την ανάγκη για κοινωνικό κράτος και προστασία των ασθενέστερων. Στα κοινωνικά θέματα εκφράζει συμπάθεια προς συντηρητικές αξίες, όπως η οικογένεια και ο πατριωτισμός, απορρίπτοντας όμως παράλληλα την ακροδεξιά. Η τεκμηρίωση παραμένει περιορισμένη, καθώς το κείμενο βασίζεται κυρίως σε προσωπικές ερμηνείες και απόψεις, αναφέροντας ελάχιστα συγκεκριμένα γεγονότα χωρίς πηγές.
Το κείμενο εκφράζει θετική στάση απέναντι στην κρατική παρέμβαση, ζητώντας ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και στήριξη των πιο αδύναμων οικονομικά στρωμάτων.
Ο συντάκτης τάσσεται υπέρ των παραδοσιακών συντηρητικών αξιών, όπως η οικογένεια και η πατρίδα, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τις ακροδεξιές τάσεις. Η στάση του συνδυάζει δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, με σαφή όμως κλίση προς τον κοινωνικό συντηρητισμό.
Ο αρθρογράφος επικρίνει ευθέως τη σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Της καταλογίζει λανθασμένη εξωτερική πολιτική, απομάκρυνση από τους ψηφοφόρους της και απαράδεκτες πρακτικές κατά την άσκηση της εξουσίας.
Το άρθρο περιέχει ελάχιστα πραγματικά περιστατικά, όπως αναφορές σε μια κενή θέση και σε μια διαγραφή, τα οποία παρατίθενται χωρίς συγκεκριμένες πηγές. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου αποτελείται από προσωπικές κρίσεις και σχόλια του συντάκτη.
Το κείμενο δεν παίρνει θέση για οικονομικά θέματα. Στα κοινωνικά ζητήματα υπερασπίζεται ένα ατομικό δικαίωμα και τη διαμαρτυρία, χωρίς να εντάσσεται σε ευρύτερη πολιτική ατζέντα. Ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για έλλειψη πράξεων, αλλά ταυτόχρονα καταγράφει τις δηλώσεις συμπάθειας κυβερνητικών στελεχών. Τέλος, η τεκμηρίωση βασίζεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, θεσμικούς ρόλους και χρονικά προσδιορισμένες δηλώσεις, μαζί με απευθείας καταγραφή από το σημείο.
Δεν υπάρχει αναφορά σε φόρους, αγορές ή εργασιακά ζητήματα, καθώς το άρθρο εστιάζει αποκλειστικά στο αίτημα του πατέρα και στις αντιδράσεις των θεσμών.
Προτάσσει το δίκαιο αίτημα του γονέα και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία έναντι της επίκλησης για την ιερότητα του μνημείου.
Επικρίνει την κυβέρνηση για λόγια χωρίς αντίκρισμα και για επιθέσεις από φιλικούς λογαριασμούς, αναφέρει όμως παράλληλα και τις δηλώσεις κατανόησης από υπουργούς.
Κατονομάζει συγκεκριμένα πρόσωπα, θεσμικούς ρόλους και δηλώσεις με χρονικό πλαίσιο, ενώ περιλαμβάνει και προσωπική καταγραφή από το σημείο χωρίς άλλη πηγή.
Το άρθρο ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση και προβάλλει προοδευτικές θέσεις. Στην οικονομία τάσσεται υπέρ της κρατικής χρηματοδότησης χωρίς ακραίες διατυπώσεις, ενώ στα κοινωνικά ζητήματα εστιάζει στην καθολική πρόσβαση και στα ίσα δικαιώματα, χωρίς ωστόσο να επεκτείνεται σε άλλα θέματα. Η τεκμηρίωση περιλαμβάνει συγκεκριμένα στοιχεία από τον ΟΟΣΑ, αλλά δεν παρέχει πλήρεις πηγές.
Το κείμενο ζητά μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση για τη δημόσια παιδεία. Υποστηρίζει τον ρόλο του κράτους, αποφεύγοντας ακραίες θέσεις.
Ζητά πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλους, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Με αυτόν τον τρόπο δίνει έμφαση στα ίσα δικαιώματα.
Επικρίνει ευθέως την κυβέρνηση για ανικανότητα και για υποβάθμιση της παιδείας, χωρίς να καταγράφει κάποιο θετικό στοιχείο.
Χρησιμοποιεί αριθμητικά δεδομένα και συγκρίσεις με στοιχεία του ΟΟΣΑ και της ΕΕ. Ωστόσο, δεν παραθέτει συνδέσμους ή πλήρεις πηγές.
Το άρθρο παίρνει σαφή θέση υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και καταγγέλλει σοβαρές παραβιάσεις, ωστόσο η τοποθέτηση αυτή αφορά ένα διεθνές ζήτημα και διατηρείται μια πιο μετρημένη εκτίμηση. Παράλληλα, οι αναφορές σε γεγονότα και στις στάσεις διαφόρων κρατών γίνονται με γενικό τρόπο, χωρίς να παρατίθενται συγκεκριμένες πηγές ή αναλυτικά στοιχεία. Τέλος, το κείμενο δεν εκφράζει άποψη για την οικονομική πολιτική ούτε κάνει κάποια αναφορά στην ελληνική κυβέρνηση.
Το κείμενο αναφέρεται σε κυρώσεις και στην παροχή βοήθειας ως μέσα πίεσης, χωρίς όμως να παίρνει θέση για την οικονομική πολιτική.
Ο συντάκτης καταγγέλλει βαριές παραβιάσεις δικαιωμάτων και εκφράζει τη στήριξή του στα δικαιώματα των Παλαιστινίων.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ελληνική κυβέρνηση, επομένως δεν προκύπτει ούτε στήριξη ούτε κριτική απέναντί της.
Τα γεγονότα και οι στάσεις των κρατών παρουσιάζονται με γενικό τρόπο, χωρίς να συνοδεύονται από συγκεκριμένες πηγές ή στοιχεία.
© 2026 Protagoras