7 μέσα την κάλυψανπρώτη αναφορά

Συνήθως, σε μια είδηση: 32% φιλοκυβερνητικά · 55% ουδέτερα · 13% επικριτικά
Για 71 μέσα η ομάδα προκύπτει από τη μέτρηση των τίτλων σε κοινές ειδήσεις των τελευταίων έως τριών μηνών· για 9 μέσα με λίγους τίτλους είναι εκτίμηση της σύνταξης. Μετράμε ποιος κάλυψε την είδηση, όχι πώς.
Φωτεινά: όσα την κάλυψαν. Αχνά: όσα δεν την κάλυψαν (έως τώρα). Μόνο τα μέσα με θέση στον χάρτη.
Ο χάρτης αλλάζει κάθε βράδυ με όσα κείμενα γνώμης έχουν διαβαστεί ως τότε. Ένα μέσο εμφανίζεται σε έναν άξονα όταν συγκεντρώσει αρκετές θέσεις. Οι αριθμοί της 4 Οκτωβρίου 2026. Στον χάρτη, μέχρι στιγμής, 4 μέσα.
Δεν την κάλυψαν: Kathimerini, Mononews, Ta Nea, TVXS.
Κάθε τίτλος κρίνεται μόνο για το πώς παρουσιάζει την κυβέρνηση, όχι για το μέσο που τον έγραψε. Κάθε μέσο μετρά μία φορά, με τη στάση των περισσότερων τίτλων του, όπως και στη μηνιαία μέτρηση. Κρίνεται ο τίτλος μαζί με τη σύντομη περίληψή του. Την κρίση και την εξήγηση τις γράφει μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης.
κανένα
Η εξήγηση του μοντέλου: Αναφέρει «στάσεις εργασίας» των καθηγητών «για τις υποχρεωτικές υπερωρίες και την αξιολόγηση» ως διαδικαστική στήριξη χωρίς πλαίσιο επιτυχίας ή αποτυχίας.
Η εξήγηση του μοντέλου: Αναφέρεται η «προκήρυξε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ» στάσεις «για τους καθηγητές» χωρίς αξιολογική κρίση για την κυβερνητική πράξη.
Η εξήγηση του μοντέλου: Παρουσιάζει «στάσεις εργασίας» και «Αντιδράσεις για υπερωρίες και αξιολόγηση» ως απλή καταγραφή συνδικαλιστικής διαφωνίας χωρίς αξιολογική ουσία.
Η εξήγηση του μοντέλου: Αναφέρει μόνο «στάσεις εργασίας» της ΟΛΜΕ «για υποχρεωτικές υπερωρίες και αξιολόγηση» χωρίς αξιολογικό πλαίσιο για κυβερνητική επιτυχία ή αποτυχία.
Η εξήγηση του μοντέλου: Καταγράφει «στάσεις εργασίας» της ΔΟΕ «ενάντια στις υποχρεωτικές υπερωρίες και στην αξιολόγηση» ως συνδικαλιστική διαδικασία χωρίς αξιολογικό πλαίσιο.
Η εξήγηση του μοντέλου: Αναφέρει «πανελλαδικές στάσεις εργασίας της ΟΛΜΕ» και «Τρίωρες και κυλιόμενες μονόωρες στάσεις» ως διαδικαστική εξέλιξη χωρίς αξιολόγηση.
κανένα
Η εξήγηση του μοντέλου: Αναφέρει «στάσεις εργασίας» των εκπαιδευτικών «για τις υποχρεωτικές υπερωρίες και την αξιολόγηση» ως διαδικαστική κινητοποίηση χωρίς αξιολογικό πλαίσιο.